Szukaj leku:



















Inne serwisy:
Google
Twoja wyszukiwarka

TORECAN

Nazwa handlowa leku: TORECAN

Nazwa polska leku: TIETYLPERAZYNA

Nazwa międzynarodowa leku: Thiethylperazinum

Nazwa anglojęzyczna leku: THIETHYLPERAZINE

Postaci leku: Torecan - tabletki powlekane 6,5 mg, czopki 6,5 mg, roztwór do wstrzykiwań 6,5 mg/ml.

Wizytówka leku: Lek przeciwwymiotny, stosowany także w leczeniu zawrotów głowy.

Dostępność: Rp

Ostrzeżenia: Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, podczas stosowania należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn; nie wolno pić alkoholu.

Zalecany: w leczeniu nudności i wymiotów różnego pochodzenia (np. pooperacyjnych, po chemioterapii, po urazach głowy, w chorobie lokomocyjnej); w leczeniu zawrotów głowy: w chorobie Méniere'a, w zaburzeniach błędnikowych, pourazowych i związanych ze wstrząsem mózgu. Uwaga: zanim Torecan zostanie zastosowany jako objawowy lek przeciwwymiotny, konieczne jest ustalenie przyczyny wymiotów, ponieważ mogą być one objawem ostrych i poważnych schorzeń, które należy szybko leczyć przyczynowo.

Działanie: przeciwwymiotne, poprzez wpływ na ośrodek wymiotny w mózgu i w rdzeniu przedłużonym; działa także przeciwczkawkowo oraz łagodząco na zaburzenia równowagi, dzięki hamowaniu wybranych ośrodków w mózgu.

Niezalecany: przy nadwrażliwości na lek lub pochodne fenotiazyny (Diphergan, Fenactil, Mirenil, Promazin, Thioridazin, Tisercin, Trilafon), w okresie ciąży i karmienia piersią; dzieciom do 15 roku życia oraz kobietom poniżej 30 roku życia; w chorobie Parkinsona, padaczce, miastenii, jaskrze; przy ciężkiej niewydolność nerek lub wątroby, niewydolności krążenia, zaburzeniach czynności szpiku, śpiączce lub stanie przedśpiączkowym; przy łagodnym przeroście gruczołu krokowego lub zatrzymaniu moczu z innych przyczyn; gdy w przeszłości wystąpił zespół Rey’a w trakcie zakażeń wirusowych leczonych salicylanami (Aspirin, Asprocol, Polopiryna, Sachol, Salicylamidum). Leku nie należy podawać chorym będącym pod wpływem alkoholu, leków nasennych, uspokajających, narkotyków i innych środków działających hamująco na układ nerwowy. Przy stosowaniu u chorych w podeszłym wieku, z niedociśnieniem, u chorych osłabionych, podawanie leku wymaga wyjątkowej ostrożności.

Współdziałanie: przy jednoczesnym podawaniu tietylperazyny z lekami uspokajającymi i nasennymi (np. Elenium, Luminalum, Signopam), opioidami (Morphini sulfas, Dolargan, Dolcontral, Fortral), neuroleptykami (np. Fenactil, Haloperidol, Mirenil, Thioridazin), alkoholem, z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi (Amitryptylinum, Anafranil, Doxepin, Hydiphen, Imipramin, Pramolan, Sinequan), z lekami przeciwdepresyjnymi z grupy leków hamujących aktywność enzymu MAO (np. Aurorix, Mocloxil) oraz z lekami przeciwuczuleniowymi (antyhistaminowymi, np. Claritine, Clemastin, Diphergan, Zyrtec) występuje nasilone działanie depresyjne (hamujące) na układ nerwowy. Lek może zwiększyć siłę działania niektórych leków przeciwnadciśnieniowych (np. Accupro, Tritace, Enap, Gopten, Accuzide, Prestarium, Lisiprol, Prinivil), leków blokujących beta receptory (Betaloc, Coretal, Propranolol, Sectral). Lek nasila działania uboczne atropiny (Atropinum, Bellergot, Reasec, Tolargin), osłabia działanie lewodopy (np. Madopar, Nakom, Poldomet). Leku nie należy podawać łącznie z lekami przeciwzapalnymi lub przeciwgorączkowymi, takimi jak Butapirazol, Metindol - z uwagi na możliwość wzmocnienia oddziaływania ubocznego obu leków na układ krwiotwórczy (szpik). Przyjmowanie leków zobojętniających kwas żołądkowy (np. Alugastrin, Alusal, Maalox) powoduje osłabienie działania tietylperazyny.

Dawkowanie: doustne, wg zaleceń lekarza, zazwyczaj 1 tabletka 1-3 razy na dobę; doodbytnicze, wg zaleceń lekarza, zazwyczaj 1 czopek 1-3 razy na dobę; w zapobieganiu wymiotom pooperacyjnym lek w zastrzykach dawkuje anestezjolog. Chorzy z niewydolnością nerek lub wątroby wymagają odpowiednio mniejszych dawek.

Możliwe skutki uboczne: senność, zaburzenia przytomności, spowolnienie ruchowe, upośledzenie koncentracji i pojmowania, niepokój, stany depresyjne, zaburzenia snu, majaczenia, drżenie kończyn, szczególnie palców dłoni, przymusowe ruchy niektórych grup mięśni, trudności z trafieniem ręką do przedmiotu, trudności z połykaniem i mówieniem (zwłaszcza u osób młodych), napady przymusowego ustawienia gałek ocznych; niemiarowość czynności serca, zaburzenia w rozchodzeniu się bodźców elektrycznych w mięśniu serca, zaburzenia w EKG, zaburzenia krążenia wieńcowego, zaburzenia regulacji ciśnienia tętniczego krwi - możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tzw. ortostatycznych (spowodowanych długim przebywaniem w pozycji pionowej); agranulocytoza - spadek liczby wszystkich typów krwinek białych lub wszystkich rodzajów krwinek (niekiedy o gwałtownym i ciężkim przebiegu); nudności, wymioty, podwyższenie prób wątrobowych, żółtaczka; nadwrażliwość na światło, rumień, pokrzywka, wysypka, obrzęki; suchość błon śluzowych, zaburzenia w oddawaniu moczu, zaburzenia widzenia (akomodacji).

Autor (redaktor): Hasło opracowała lek. med. Maria Szubert; redakcja merytoryczna hasła mgr farmacji Magdalena Kurzyp.


poprzedni preparat || wstecz || strona główna || do góry || następny preparat




Copyright © by Wydawnictwo KASTOR, Warszawa 2007.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy opis leku nie może być reprodukowany w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody Wydawcy.
Powyższy tekst pochodzi z publikacji książkowej pt. Popularna encyklopedia leków (informacje o książce i możliwości zakupu: http://www.kastor.strefa.pl). Intencją Wydawcy była popularyzacja wiedzy o najczęściej stosowanych lekach, dlatego też zamieszczony opis może odbiegać od naukowej precyzji sformułowań. Tekst nie może być, bez konfrontacji z treścią ulotki producenta zatwierdzonej przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, podstawą podejmowania jakichkolwiek decyzji dotyczących użycia i dawkowania leków. Wydawca wyklucza wszelkie roszczenia za ewentualne szkody wynikające z niezastosowania się do zaleceń producenta leku.
Kontakt: leki at kastor.strefa.pl