Szukaj leku:



















Inne serwisy:
Google
Twoja wyszukiwarka

CHLOROPERNAZINUM

Nazwa handlowa leku: CHLOROPERNAZINUM

Nazwa polska leku: CHLOROPERNAZYNA

Nazwa międzynarodowa leku: Prochlorperazini maleas / Prochlorperazinum

Nazwa anglojęzyczna leku: PROCHLORPERAZINE DIMALEATE

Postaci leku: Chloropernazinum - tabletki 10 mg.

Wizytówka leku: Lek uspokajający oraz przeciwwymiotny.

Dostępność: Rp

Ostrzeżenia: Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną; należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn; nie wolno pić alkoholu.

Zalecany: w leczeniu pourazowych zawrotów głowy, migreny, choroby Meniere’a, w zapobieganiu lub leczeniu wymiotów po narkozie i podczas chemioterapii (stosowanie chloropernazyny jako leku przeciwwymiotnego jest przeciwwskazane, gdy nie jest ustalona przyczyna wymiotów). Chloropernazyna stosowana bywa również w stanach napięcia i niepokoju oraz w leczeniu schizofrenii i napadów manii.

Działanie: słabe kojące, uspokajające i przeciwpsychotyczne (korzystne w chorobach psychicznych) oraz przeciwwymiotne, przeciwuczuleniowe i przeciwskurczowe na mięśnie gładkie narządów wewnętrznych; łagodzi nudności i uporczywą czkawkę. Działanie chloropernazyny jest zbliżone do podstawowego leku z tej grupy - Fenactilu i polega na wpływie, przeważnie hamującym, na wybrane ośrodki w mózgu (twór siatkowaty, prążkowie, układ limbiczny, podwzgórze), których nadmierna aktywność powoduje powstanie objawów niepokoju i pobudzenia. Dodatkowym, stosunkowo silnym działaniem chloropernazyny jest hamowanie ośrodka wymiotnego w mózgu.

Niezalecany: przy nadwrażliwości na lek, podczas ciąży i karmienia piersią, dzieciom poniżej 2. roku życia; po przebytej żółtaczce, przy chorobie Parkinsona, padaczce, jaskrze, miastenii, niedokrwistości, niewydolności nerek lub wątroby, niedoczynności tarczycy, przeroście gruczołu krokowego, chorobach układu oddechowego, takich jak ciężki przebieg astmy, rozedma. Przy stosowaniu u chorych w podeszłym wieku, z niedociśnieniem, z miażdżycą układu krążenia i osłabionych, podawanie leku wymaga wyjątkowej ostrożności. Uwaga: leku nie należy podawać chorym będącym pod wpływem alkoholu, leków nasennych, uspokajających, narkotyków i innych środków działających hamująco na układ nerwowy.

Współdziałanie: przy jednoczesnym podawaniu chloropernazyny z lekami uspokajającymi, nasennymi, narkotycznymi i alkoholem oraz z trójcyklicznymi lekami przeciwdepresyjnymi (Amitriptylinum, Imipramin), lekami hamującymi aktywność enzymu MAO (Aurorix, Mocloxil, Jumex, Niar, Segan, Selenor, Selerin, Selgin, Selgres) oraz z lekami przeciwuczuleniowymi (antyhistaminowymi, np. Claritine, Clemastin, Diphergan, Zyrtec) występuje nasilone działanie depresyjne na układ nerwowy. Chloropernazyna może zwiększyć siłę działania doustnych leków przeciwzakrzepowych (m.in. Acenocoumarol, Sintrom, Syncumar), nasila działanie leków przeciwpadaczkowych (Clonazepam, Phenytoina), niektórych leków przeciwnadciśnieniowych, leków blokujących beta-receptory (Betaloc, Bisoprolol, Coretal, Metocard, Propranolol, Sectral), niektórych leków moczopędnych. Chloropernazyna oraz insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe działają przeciwstawnie, wzrasta także możliwość upośledzenia czynności wątroby. Chloropernazyna nasila działanie uboczne atropiny (Atropinum, Bellergot, Reasec, Tolargin), osłabia działanie lewodopy (Madopar, Nakom, Pardopa, Poldomet, Sinemet). Leku nie należy podawać łącznie z lekami przeciwzapalnymi lub przeciwgorączkowymi, takimi jak Butapirazol, Metindol - występuje możliwość wzmocnienia oddziaływania ubocznego obu leków na układ krwiotwórczy. Przyjmowanie razem chloropernazyny i leków zobojętniających kwas żołądkowy (np. Alugastrin, Alusal, Maalox) powoduje osłabienie jej działania.

Dawkowanie: doustne, wg zaleceń lekarza; zwykle dorośli jako środek przeciwwymiotny 2-3 razy dziennie 5-10 mg (1/2-1 tabletka); w chorobie Meniere’a 3 razy dziennie 5-10 mg (1/2-1 tabletka). W leczeniu psychoz początkowa dawka to 12,5 mg 2 razy dziennie przez 7 dni, potem w odstępie 4-7 dni zwiększa się dawkę o12,5 mg do czasu uzyskania poprawy, zwykle do 75-100 mg na dobę. Dzieci: jako środek przeciwwymiotny 2-3 razy dziennie 0,25 mg na każdy kilogram ciała na dobę; w leczeniu psychoz dzieci powyżej 2 roku życia początkowo 2-3 razy dziennie po 2,5 mg, następnie dawki można stopniowo zwiększać do 20 mg na dobę w przypadku dzieci w wieku 2-5 lat, do 25 mg u dzieci od 6 lat. Podczas długotrwałego leczenia należy okresowo kontrolować czynność wątroby oraz obraz krwi (morfologię).

Możliwe skutki uboczne: ze strony układu nerwowego: senność, spowolnienie ruchowe, upośledzenie koncentracji, objawy polekowego zespołu Parkinsona - wzmożone napięcie mięśniowe, maskowatość twarzy, zaburzenia chodu, mowy i połykania, ślinotok, drżenie kończyn, szczególnie palców dłoni, przymusowe ruchy niektórych grup mięśni, trudności z trafieniem ręką do przedmiotu, niepokój ruchowy; ze strony układu sercowo-naczyniowego: niemiarowość czynności serca, częstoskurcz, zaburzenia regulacji ciśnienia tętniczego krwi - możliwość wystąpienia spadków ciśnienia, tzw. ortostatycznych (spowodowanych długim przebywaniem w pozycji pionowej); ze strony układu krwiotwórczego: lek może spowodować spadek liczby wszystkich typów krwinek białych. Niekiedy występuje suchość błon śluzowych, skórne odczyny alergiczne, żółtaczka, zaburzenia w oddawaniu moczu.

Objawy przedawkowania: objawy zatrucia występują zwykle jedynie po przyjęciu bardzo wysokich dawek. Należą do nich: niepokój, pobudzenie, trudności w zasypianiu, osłabienie, ból głowy, suchość błon śluzowych jamy ustnej, brak łaknienia, nudności, zaparcie, zaburzenia ostrości w

Autor (redaktor): Redakcja merytoryczna hasła mgr farmacji Magdalena Kurzyp


poprzedni preparat || wstecz || strona główna || do góry || następny preparat




Copyright © by Wydawnictwo KASTOR, Warszawa 2007.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy opis leku nie może być reprodukowany w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody Wydawcy.
Powyższy tekst pochodzi z publikacji książkowej pt. Popularna encyklopedia leków (informacje o książce i możliwości zakupu: http://www.kastor.strefa.pl). Intencją Wydawcy była popularyzacja wiedzy o najczęściej stosowanych lekach, dlatego też zamieszczony opis może odbiegać od naukowej precyzji sformułowań. Tekst nie może być, bez konfrontacji z treścią ulotki producenta zatwierdzonej przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, podstawą podejmowania jakichkolwiek decyzji dotyczących użycia i dawkowania leków. Wydawca wyklucza wszelkie roszczenia za ewentualne szkody wynikające z niezastosowania się do zaleceń producenta leku.
Kontakt: leki at kastor.strefa.pl