Szukaj leku:



















Inne serwisy:
Google
Twoja wyszukiwarka

DEXAVEN

Nazwa handlowa leku: DEXAVEN

Nazwa polska leku: DEKSAMETAZON

Nazwa międzynarodowa leku: Dexamethasonum / Dexamethasoni natrii phosphas

Nazwa anglojęzyczna leku: Dexamethasone sodium phosphate

Postaci leku: Dexaven - roztwór do wstrzykiwań 4 mg/ml.

Wizytówka leku: Syntetyczny hormon kory nadnerczy, preparat przeciwzapalny.

Dostępność: Rp

Zalecany: jeden z leków w pierwotnej i wtórnej niedoczynności kory nadnerczy (która produkuje hormony steroidowe); stosowany także najczęściej w chorobach autoimmunologicznych (spowodowanych skierowaniem się odporności organizmu przeciwko własnym tkankom) - w chorobie reumatycznej, w reumatoidalnym zapaleniu stawów, w liszaju rumieniowatym, w nerczycy, w kłębkowym zapaleniu nerek, w ciężkich zakażeniach (z jednoczesnym zastosowaniem leczenia przyczynowego - chemioterapii), w niedokrwistości hemolitycznej (spowodowanej nadmiernym rozpadaniem się krwinek czerwonych), małopłytkowości, w braku krwinek białych podzielonych, w pęcherzycach i erytrodermiach, w niektórych postaciach łuszczycy, w marskości wątroby, w ciężkich chorobach pochodzenia uczuleniowego, w ciężkich postaciach astmy oskrzelowej, w niektórych chorobach nowotworowych, głównie układu krwiotwórczego i chłonnego, takich jak białaczki czy ziarnica złośliwa. Hormony steroidowe, a wśród nich deksametazon, są stosowane jako środek objawowy (zmniejszający objawy stanu zapalnego lub hamujący odczyny uczuleniowe i odpornościowe) - nie leczą przyczyny choroby a ze względu na skutki uboczne długotrwałego stosowania przepisywane są tylko w razie konieczności na jak najkrótszy okres.

Działanie: silne przeciwzapalne (poprzez hamowanie wczesnych objawów stanu zapalnego, takich jak obrzęk, rozszerzenie najdrobniejszych naczyń krwionośnych, wędrówka krwinek białych do ogniska zapalnego), przeciwuczuleniowe oraz hamujące naturalną odporność organizmu; działa ponadto hamująco na odczyny ze strony tkanki łącznej w przebiegu procesów zapalnych przez co zmniejsza możliwości powstania tkanki bliznowatej, zmniejsza liczbę niektórych linii krwinek białych - kwasochłonnych i limfocytów. Obniża ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego (ciśnienie śródczaszkowe). Uwaga: obniża odporność organizmu (dlatego przy zakażeniach lub nawet podejrzeniu ich wystąpienia stosuje się antybiotyki; leku nie można stosować w zakażeniach wirusowych, przeciw którym osłona jest trudniejsza a niekiedy niemożliwa). Powoduje podwyższenie poziomu cukru we krwi; rozpad białek, głównie mięśni; osłabia strukturę kości; zwiększa łaknienie i nadmierne odkładanie się tkanki tłuszczowej; powoduje zatrzymanie sodu i wody w organizmie oraz zwiększone wydalanie potasu, może wywołać pobudzenie i euforię.

Niezalecany: przy nadwrażliwości na lek, podczas ciąży i karmienia piersią; przy chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, chorobie wieńcowej, miastenii, cukrzycy, nadciśnieniu tętniczym, grzybicy, zaćmie, jaskrze, opryszczce rogówki. Inne przeciwwskazania do stosowania leku to choroby zakaźne, wirusowe, gruźlica, utajone ogniska zakażeń, stany psychotyczne i depresyjne, niewydolność nerek. Należy zachować ostrożność w długotrwałym podawaniu dzieciom (zahamowanie wzrostu) oraz starszym osobom.

Współdziałanie: barbiturany (np. Luminalum, Ipronal), leki przeciwpadaczkowe, przeciwuczuleniowe (antyhistaminowe, np. Claritine, Clemastin, Diphergan, Zyrtec) oraz zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (np. Alugastrin, Alusal, Maalox) osłabiają jego działanie. Doustne środki antykoncepcyjne nasilają jego działanie. Podawany razem z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (Acenocoumarol, Sintrom, Syncumar) oraz doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, może osłabić ich działanie. Należy ostrożnie stosować z salicylanami (Aspirin, Asprocol, Polopiryna, Sachol, Salicylamidum) oraz innymi lekami przeciwzapalnymi, takimi jak Ibuprofen, Metindol, Naproxen, Voltaren, ze względu na możliwość wystąpienia nasilonych objawów podrażnienia błony śluzowej żołądka. Preparat osłabia działanie leków przeciwcukrzycowych, nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, nasila toksyczność glikozydów naparstnicy (Bemecor, Digoxin, Landicor, Medigox), poprzez obniżenie poziomu potasu w surowicy krwi. Nie można stosować razem z furosemidem (Furosemidum) i innymi lekami moczopędnymi, przeczyszczającymi oraz amfoterycyną B (AmBisome, Amphocil) z powodu wzajemnie nasilającego się działania zmniejszającego poziom potasu w surowicy. Preparat wraz z innymi lekami z tej grupy oraz ze steroidami anabolicznymi wzajemnie potęgują swoje działania uboczne. Uwaga: podczas leczenia nie można wykonywać szczepień ochronnych - działanie leku zmniejsza skuteczność szczepienia i zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań.

Dawkowanie: dożylne lub domięśniowe, wg zaleceń lekarza; zwykle dorośli: 4-20 mg na dobę w jednej dawce; w miarę ustępowania objawów dawkę należy stopniowo redukować.

Możliwe skutki uboczne: nasilenie i częstość występowania objawów ubocznych zależą od wielkości dawki oraz głównie od czasu trwania leczenia; krótkotrwałe, kilkudniowe podawanie leku z reguły nie wywołuje skutków ubocznych. Preparat stosowany przewlekle najczęściej powoduje widoczne objawy tzw. zespołu Cushinga - nadmierne gromadzenie się tkanki tłuszczowej w okolicy szyi, ramion i na twarzy (twarz księżycowata), zmniejszenie się masy mięśniowej, zwiększone łaknienie, zwiększenie masy ciała, wzdęcia, zaparcia, nadmierne owłosienie, pocenie się, łojotok i trądzik, skłonność do zakażeń, rozszerzanie się zakażeń już istniejących na skutek obniżenia odporności, rozrzedzenie struktury kostnej prowadzące niekiedy do uszkodzenia układu kostnego, ujawnienie się cukrzycy utajonej lub wystąpienie tzw. cukrzycy posterydowej, owrzodzenie żołądka, wtórną niedoczynność nadnerczy, zaburzenia cyklu miesiączkowego, kołatanie serca, bóle głowy, bezsenność, nudności, wymioty, objawy skazy naczyniowej a niekiedy skłonność do zakrzepów i zatorów w naczyniach krwionośnych; może prowadzić do wystąpienia zaćmy, jaskry, niekiedy może powodować stany pobudzenia i euforii. Niektóre z opisanych objawów występują rzadko. Charakterystyczne dla tej grupy leków zatrzymywanie sodu i wody w organizmie (co stwarza skłonność do obrzęków i nadciśnienia) oraz zwiększone wydalanie potasu i podwyższenie poziomu cukru we krwi występuje rzadziej przy stosowaniu deksametazonu niż innych hormonów steroidowych. Uwaga: podawanie leku w pierwszych trzech miesiącach ciąży może prowadzić do uszkodzenia płodu, szczególnie do wystąpienia rozszczepu podniebienia.

Inne leki z tej grupy: Dexaven, Pabi-Dexamethason.


poprzedni preparat || wstecz || strona główna || do góry || następny preparat




Copyright © by Wydawnictwo KASTOR, Warszawa 2007.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy opis leku nie może być reprodukowany w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody Wydawcy.
Powyższy tekst pochodzi z publikacji książkowej pt. Popularna encyklopedia leków (informacje o książce i możliwości zakupu: http://www.kastor.strefa.pl). Intencją Wydawcy była popularyzacja wiedzy o najczęściej stosowanych lekach, dlatego też zamieszczony opis może odbiegać od naukowej precyzji sformułowań. Tekst nie może być, bez konfrontacji z treścią ulotki producenta zatwierdzonej przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, podstawą podejmowania jakichkolwiek decyzji dotyczących użycia i dawkowania leków. Wydawca wyklucza wszelkie roszczenia za ewentualne szkody wynikające z niezastosowania się do zaleceń producenta leku.
Kontakt: leki at kastor.strefa.pl