Szukaj leku:



















Inne serwisy:
Google
Twoja wyszukiwarka

ERGOTAMINUM TARTARICUM

Nazwa handlowa leku: ERGOTAMINUM TARTARICUM

Nazwa polska leku: ERGOTAMINA

Nazwa międzynarodowa leku: Ergotamini tartras / Ergotaminum

Nazwa anglojęzyczna leku: ERGOTAMINE TARTARE

Postaci leku: Ergotaminum Tartaricum - drażetki 1 mg.

Wizytówka leku: Lek kurczący naczynia krwionośne oraz mięsień macicy.

Dostępność: Rp

Zalecany: w leczeniu migreny oraz napadowych bólów głowy, głównie spowodowanych tętnieniem poszerzonych naczyń krwionośnych opon mózgowych. W położnictwie i ginekologii ergotamina stosowana jest w krwawieniach macicznych, w celu przyspieszenia kurczenia się macicy po porodzie oraz w krwawieniach z powodu niedowładu macicy.

Działanie: kurczące na mięśnie gładkie macicy, żołądka i jelit. Skurcz mięśni macicy powoduje zaciskanie jej tętnic i żył, co prowadzi do zahamowania krwawienia; ergotamina działa również silnie obkurczająco na naczynia krwionośne, szczególnie na naczynia mózgowe.

Niezalecany: przy nadwrażliwości na lek, podczas ciąży i karmienia piersią; przy zaburzeniach czynności wątroby i nerek, chorobie wieńcowej, nadciśnieniu tętniczym, chorobach naczyń krwionośnych (choroba Buergera, choroba Raynauda), chorobach naczyń krwionośnych z towarzyszącymi zmianami zakrzepowo-zatorowymi. Inne przeciwwskazania do stosowania leku to zmiany miażdżycowe w naczyniach krwionośnych. Podczas porodu nie wolno stosować przed odejściem łożyska. Należy zachować wyjątkową ostrożność przy podawaniu leku pacjentkom w połogu.

Współdziałanie: nie należy podawać jednocześnie z antybiotykami makrolidowymi (np. Davercin, Erythromycin, Klacid, Rulid), lekami blokującymi beta-receptory (Betaloc, Bisoprolol, Coretal, Metocard, Propranolol, Sectral), innymi alkaloidami sporyszu (Adavin, Nicergolin, Nilogrin, Sermion, Dihydroergotaminum, Dihydroergotoxinum).

Dawkowanie: doustne, wg zaleceń lekarza; zwykle lek stosuje się pod ścisłą kontrolą lekarza, dorośli początkowo 1-2 mg, następne dawki 1-2 mg podaje się co 30-60 minut; nie więcej niż 6 mg na dobę lub 10 mg na tydzień.

Możliwe skutki uboczne: zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: osłabienie łaknienia, nudności, wymioty, biegunka; zawroty głowy, wzrost ciśnienia tętniczego, skurcze żołądka i jelit; niekiedy może wywołać zapaść lub wyzwolić ból serca (wieńcowy), przejściowe przyspieszenie lub zwolnienie czynności serca. Długotrwałe podawanie może spowodować zakrzepowe zmiany w tętnicach i doprowadzić do zaburzeń ukrwienia odżywianych przez nie tkanek, najczęściej objawia się to poprzez drętwienia, mrowienia, bolesne przeczulice, bóle mięśniowe i osłabienie kończyn.

Autor (redaktor): Redakcja merytoryczna hasła mgr farmacji Magdalena Kurzyp


poprzedni preparat || wstecz || strona główna || do góry || następny preparat




Copyright © by Wydawnictwo KASTOR, Warszawa 2007.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy opis leku nie może być reprodukowany w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody Wydawcy.
Powyższy tekst pochodzi z publikacji książkowej pt. Popularna encyklopedia leków (informacje o książce i możliwości zakupu: http://www.kastor.strefa.pl). Intencją Wydawcy była popularyzacja wiedzy o najczęściej stosowanych lekach, dlatego też zamieszczony opis może odbiegać od naukowej precyzji sformułowań. Tekst nie może być, bez konfrontacji z treścią ulotki producenta zatwierdzonej przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, podstawą podejmowania jakichkolwiek decyzji dotyczących użycia i dawkowania leków. Wydawca wyklucza wszelkie roszczenia za ewentualne szkody wynikające z niezastosowania się do zaleceń producenta leku.
Kontakt: leki at kastor.strefa.pl