Szukaj leku:



















Inne serwisy:
Google
Twoja wyszukiwarka

MADOPAR

Nazwa handlowa leku: MADOPAR

Nazwa polska leku: LEWODOPA + BENSERAZYD

Nazwa międzynarodowa leku: Levodopum + Benserazidum

Nazwa anglojęzyczna leku: Benserazide hydrochloride + Levodopa

Postaci leku: Madopar - kapsułki (50 mg benserazydu i 200 mg lewodopy), Madopar 62,5 - kapsułki, tabletki rozpuszczalne (12,5 mg benserazydu i 50 mg lewodopy), Madopar 125 - kapsułki, tabletki rozpuszczalne (25 mg benserazydu i 100 mg lewodopy), Madopar 250 - tabletki

Wizytówka leku: Lek przeciw chorobie Parkinsona.

Dostępność: Rp

Ostrzeżenia: Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną; należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn.

Zalecany: w chorobie Parkinsona oraz w sytuacjach, w których pojawiają się objawy choroby Parkinsona spowodowane innymi chorobami układu nerwowego, np. po zapaleniu mózgu, jako objawy uboczne stosowania niektórych leków, na tle miażdżycy.

Działanie: istotą choroby Parkinsona jest niedobór w układzie nerwowym, głównie w mózgu, dopaminy - jednego ze związków chemicznych, które są przekaźnikami pomiędzy komórkami nerwowymi. Madopar jest mieszaniną dwóch aktywnych czynników - benserazydu, który hamuje aktywność enzymu rozkładającego dopaminę w układzie nerwowym i drugiego - lewodopy - związku chemicznego, z którego bezpośrednio powstaje dopamina. Złożone działanie preparatu Madopar prowadzi do zwiększenia ilości dopaminy w układzie nerwowym i zmniejszenia objawów choroby, głównie spowolnienia ruchowego i sztywności.

Niezalecany: przy nadwrażliwości na lek lub jego składniki, podczas ciąży i karmienia piersią, osobom poniżej 25. roku życia; przy zaburzeniach czynności wątroby i nerek, chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, jaskrze z zamkniętym kątem przesączania (przy jaskrze z otwartym kątem przesączania należy zachować ostrożność), chorobach układu krążenia, chorobach psychicznych i psychonerwicach, przy znacznych zaburzeniach hormonalnych, kobietom w wieku rozrodczym bez zapewnienia skutecznych sposobów antykoncepcyjnych, zaburzeniach w morfologii krwi, osteoporozie.

Współdziałanie: preparaty zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (np. Alugastrin, Alusal, Maalox) utrudniają wchłanianie lewodopy z preparatu Madopar HBS. Preparat nasila działanie przeciwnadciśnieniowe pochodnych rezerpiny, takich jak Normatens, Retiazid; stosowany z lekami hamującymi aktywność enzymu MAO (Aurorix, Mocloxil, Jumex, Niar, Segan, Selenor, Selerin, Selgin, Selgres) może spowodować niebezpieczne zwyżki ciśnienia krwi. Nasila działanie leków sympatykomimetycznych (np. Astmopent, Fenoterol, Salbutamol), lekarz może więc zalecić zmniejszenie ich dawkowania.

Dawkowanie: doustne; ze względu na silne działanie na układ nerwowy i dość liczne działania uboczne występujące szczególnie po zastosowaniu niewłaściwych dawek, lekarz ustala indywidualne dawkowanie, w zależności od wieku i stanu pacjenta, dobiera też odpowiednią postać leku (tabletki rozpuszczalne, kapsułki lub Madopar HBS zapewniający powolne uwalnianie leku). Leczenie rozpoczyna się zwykle od małych dawek tzn. 62,5 mg od 1 do 4 razy na dobę. Stopniowo zwiększa się dawkowanie i najlepszy efekt leczniczy osiąga się zwykle przy dawce 500-1000 mg na dobę podzielonej na 3-6 dawek przez 4-6 tygodni. Następnie stosuje się leczenie podtrzymujące 500-750 mg na dobę podzielone na 3-6 dawek. Kapsułki należy połykać w całości, tabletki rozpuszczalne należy rozpuścić w około 50 ml wody i zażyć w ciągu 30 minut od rozpuszczenia. Nie wolno nagle przerywać leczenia, może to zagrażać nawet życiu pacjenta. W trakcie leczenia konieczne są okresowe badania morfologii krwi, funkcjonowania nerek, wątroby, a u chorych na cukrzycę badanie poziomu cukru we krwi. Chorzy na jaskrę powinni regularnie sprawdzać ciśnienie śródgałkowe.

Możliwe skutki uboczne: rzadko zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego: osłabienie łaknienia, trudności w połykaniu, nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka, zaparcia; objawy te są bardziej nasilone u chorych z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy - niekiedy mogą wystąpić krwawienia z przewodu pokarmowego. Ze strony układu krążenia najczęstszym niepożądanym objawem stosowania leku są spadki ciśnienia tętniczego krwi przy zmianie pozycji na pionową lub po długim staniu, powodujące zasłabnięcia lub utratę przytomności oraz niemiarowość pracy serca. Niekiedy może wystąpić zaczerwienienie skóry, świąd i wysypka. lęk, depresja, tendencje samobójcze, halucynacje, urojenia paranoidalne, otępienie umysłowe. Podczas stosowania leczniczych dawek Madoparu zazwyczaj występują ruchy mimowolne najpierw szczęk, języka, ust, potem kończyn, drżenia mięśniowe, skurcz powiek; niekiedy może wystąpić zaburzenie koordynacji ruchowej, zwiększona ilość oddawanego moczu, nietrzymanie moczu. Rzadko występuje podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych, zwiększony poziom azotu w surowicy krwi, zmniejszenie ilości krwinek białych oraz niedokrwistość hemolityczna (spowodowana nadmiernym rozpadaniem się krwinek czerwonych).

Autor (redaktor): Redakcja merytoryczna hasła mgr farmacji Magdalena Kurzyp


poprzedni preparat || wstecz || strona główna || do góry || następny preparat




Copyright © by Wydawnictwo KASTOR, Warszawa 2007.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy opis leku nie może być reprodukowany w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody Wydawcy.
Powyższy tekst pochodzi z publikacji książkowej pt. Popularna encyklopedia leków (informacje o książce i możliwości zakupu: http://www.kastor.strefa.pl). Intencją Wydawcy była popularyzacja wiedzy o najczęściej stosowanych lekach, dlatego też zamieszczony opis może odbiegać od naukowej precyzji sformułowań. Tekst nie może być, bez konfrontacji z treścią ulotki producenta zatwierdzonej przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, podstawą podejmowania jakichkolwiek decyzji dotyczących użycia i dawkowania leków. Wydawca wyklucza wszelkie roszczenia za ewentualne szkody wynikające z niezastosowania się do zaleceń producenta leku.
Kontakt: leki at kastor.strefa.pl