Szukaj leku:



















Inne serwisy:
Google
Twoja wyszukiwarka

STALEVO

Nazwa handlowa leku: STALEVO

Nazwa polska leku: LEWODOPA + KARBIDOPA + ENTAKAPON

Nazwa międzynarodowa leku: Levodopa + Carbidopa + Entacaponum

Nazwa anglojęzyczna leku: Levodopa + Carbidopa + Entacapone

Postaci leku: Stalevo - tabletki powlekane 50 mg lewodopy z 12,5 mg karbidopy i 200 mg entakaponu lub 100 mg lewodopy z 25 mg karbidopy i 200 mg entakaponu lub 150 mg lewodopy z 37,5 mg karbidopy i 200 mg entakaponu.

Wizytówka leku: Lek stosowany w chorobie Parkinsona.

Dostępność: Rp

Podmiot odpowiedzialny: Orion Corporation

Ostrzeżenia: Lek może upośledzać sprawność psychofizyczną, podczas stosowania należy zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn; nie wolno pić alkoholu.

Zalecany: w leczeniu uzupełniającym choroby Parkinsona, zwłaszcza przy występujących zaburzeniach ruchowych tzw. końca dawki przy stosowaniu samej lewodopy (Duodopa, Madopar, Nakom, Sinemet).

Działanie: istotą choroby Parkinsona jest niedobór w układzie nerwowym, głównie w mózgu, dopaminy - jednego ze związków chemicznych, które są przekaźnikami pomiędzy komórkami nerwowymi. Preparat jest mieszaniną karbidopy, która hamuje aktywność enzymu rozkładającego dopaminę w układzie nerwowym i lewodopy - związku chemicznego, z którego bezpośrednio powstaje dopamina. Entakapon wywiera działanie hamujące na enzymy biorące udział w metabolizmie lewodopy, co umożliwia zmniejszenie dawki stosowanej lewodopy i uniknięcie związanych z wysoką dawką powikłań. Złożone działanie preparatu prowadzi do zwiększenia ilości dopaminy w układzie nerwowym i zmniejszenia objawów choroby, głównie spowolnienia ruchowego i sztywności oraz zmniejszenia zaburzeń ruchowych w zaawansowanej chorobie pojawiających się pod koniec działania dawki lewodopy.

Niezalecany: przy nadwrażliwości na lek, w okresie ciąży i karmienia piersią, dzieciom i młodzieży do 18 roku życia; przy guzie chromochłonnym (tzw. pheochromocytoma), rabdomiolizie (rozpad komórek mięśniowych) bezurazowej; złośliwym zespole neuroleptycznym (po leczeniu neuroleptykami); w jaskrze z zamkniętym kątem przesączania. Należy zachować ostrożność przy zaburzeniach układu krążenia, chorobie wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, upośledzeniu czynności wątroby lub nerek, przy jaskrze z otwartym kątem przesączania, astmie oskrzelowej, chorobach psychicznych i psychonerwicach, przy znacznych zaburzeniach hormonalnych, zaburzeniach w morfologii krwi. Nie stosować u chorych z zaburzeniami wchłaniania węglowodanów (zwłaszcza zespołami dziedzicznymi).

Współdziałanie: lek stosowany łącznie z lekami sympatykomimetycznymi (np. Fenoterol, Afrin, Rhinazin, Xylometazolin, Sulfarinol,), adrenaliną (Fastjekt, Inj. Adrenalini 0,1%, Xylodont), metylodopą (Dopegyt, Methyldopa) może doprowadzić do nieprzewidzianych wzrostów ciśnienia tętniczego oraz zaburzeń rytmu serca. Nie stosować równocześnie z lekami hamującymi aktywność enzymu MAO (Aurorix, Mocloxil, Jumex, Niar, Segan, Selenor, Selerin, Selgin, Selgres). Równoległe stosowanie selegiliny (Jumex, Niar, Segan, Selenor, Selerin, Selgin, Selgres) i preparatu Stalevo jest jednak możliwe pod warunkiem, że dawka selegiliny nie przekracza 10 mg/dobę. Przy takiej kuracji częściej jednak występują działania niepożądane, tak jak i po równoczesnym przyjmowaniu entakaponu z amantadyną (np. Amantix, Viregyt) i bromokryptyną (Bromergon, Bromocorn). Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi (np. Accupro, Tritace, Enap, Gopten, Accuzide, Prestarium, Lisiprol, Prinivil), trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych TLPD (Amitryptylinum, Anafranil, Doxepin, Hydiphen, Imipramin, Pramolan, Sinequan) oraz fenytoiny (Epanutin, Phenytoinum). Gdy zaistnieje konieczność zastosowania neuroleptyków (np. Fenactil, Haloperidol, Mirenil, Thioridazin), należy liczyć się z nagłym zmniejszeniem siły działania leku. Należy zachować 2-3 godziny odstępu między stosowanymi jednocześnie związkami żelaza (np. Ascofer, Hemofer, Tardyferon).

Dawkowanie: doustne, wg zaleceń lekarza; ze względu na silne działanie na układ nerwowy i dość liczne działania uboczne występujące szczególnie po zastosowaniu niewłaściwych dawek, lekarz ustala indywidualne dawkowanie, w zależności od wieku i stanu pacjenta, dobiera też odpowiednie dawkowanie w zależności od wcześniej stosowanego leczenia samą lewodopą. Nie wolno nagle przerywać leczenia, może to zagrażać nawet życiu pacjenta. W razie konieczności przerwania leczenia dawkę leku należy zmniejszać powoli. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzać, popijać obficie wodą. W trakcie leczenia konieczne są okresowe badania morfologii krwi, funkcjonowania nerek, wątroby, a u chorych na cukrzycę badanie poziomu cukru we krwi. Chorzy na jaskrę powinni regularnie sprawdzać ciśnienie śródgałkowe.

Możliwe skutki uboczne: nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, bóle brzucha, suchość w jamie ustnej - objawy te są bardziej nasilone u chorych z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy - niekiedy mogą wystąpić krwawienia z przewodu pokarmowego; wzmożona potliwość; zawroty i bóle głowy, uczucie zmęczenia, splątania, omamy wzrokowe, bezsenność, koszmary senne, nagłe napady snu; zaburzenia ruchowe pod postacią dyskinez i hiperkinez (nieprawidłowej i wzmożonej czynności ruchowej); ruchy mimowolne najpierw szczęk, języka, ust, potem kończyn, drżenia mięśniowe, skurcz powiek. Ze strony układu krążenia najczęstszym niepożądanym objawem stosowania leku są spadki ciśnienia tętniczego krwi przy zmianie pozycji na pionową lub po długim staniu, powodujące zasłabnięcia lub utratę przytomności oraz niemiarowość pracy serca. Niekiedy może wystąpić zaczerwienienie skóry, świąd i wysypka, lęk, depresja, tendencje samobójcze, halucynacje, urojenia paranoidalne, otępienie umysłowe, spadek masy ciała; zwiększona ilość oddawanego moczu, nietrzymanie moczu, zmiana barwy moczu na czerwonobrunatną (jednak bez znaczenia w leczeniu); rzadziej: spadek liczby czerwonych krwinek krwi oraz stężenia hemoglobiny, podwyższenie prób wątrobowych.

Autor (redaktor): Hasło opracowała lek. med. Maria Szubert.


poprzedni preparat || wstecz || strona główna || do góry || następny preparat




Copyright © by Wydawnictwo KASTOR, Warszawa 2007.
Wszelkie prawa zastrzeżone. Niniejszy opis leku nie może być reprodukowany w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody Wydawcy.
Powyższy tekst pochodzi z publikacji książkowej pt. Popularna encyklopedia leków (informacje o książce i możliwości zakupu: http://www.kastor.strefa.pl). Intencją Wydawcy była popularyzacja wiedzy o najczęściej stosowanych lekach, dlatego też zamieszczony opis może odbiegać od naukowej precyzji sformułowań. Tekst nie może być, bez konfrontacji z treścią ulotki producenta zatwierdzonej przez Ministerstwo Zdrowia i Opieki Społecznej, podstawą podejmowania jakichkolwiek decyzji dotyczących użycia i dawkowania leków. Wydawca wyklucza wszelkie roszczenia za ewentualne szkody wynikające z niezastosowania się do zaleceń producenta leku.
Kontakt: leki at kastor.strefa.pl